De wetenschap en de kapitalistische economie

Gerelateerde afbeelding

De wetenschap en de kapitalistische economie zullen die strijd maar al te graag steunen. De meeste wetenschappers en bankiers maakt het niet uit waar ze aan werken, als het ze maar de kans geeft om nieuwe ontdekkingen te doen en meer winst te maken. Is er überhaupt een interessantere wetenschappelijke uitdaging te verzinnen dan de dood te slim af zijn, of een markt die veelbelovender is dan die van de eeuwige jeugd? Als je over de veertig bent, doe dan heel even je ogen dicht en probeer je het lichaam te herinneren dat je op je vijfentwintigste had. Niet alleen hoe het kantoor huren arnhem eruitzag, maar vooral ook hoe het vóélde. Als je dat lichaam terug kon hebben, hoeveel zou je dat dan waard zijn? Sommige mensen zullen zo’n kans ongetwijfeld rustig aan zich voorbij laten gaan, maar er zijn genoeg klanten die er alles voor over zouden hebben, wat een schier eindeloze markt in stand kan houden.
En als dit alles nog niet genoeg is, zal de angst voor de dood, die bij de meeste mensen heel diep zit, de oorlog tegen de dood een onweerstaanbare impuls geven. Zolang mensen ervan uitgingen dat de dood onvermijdelijk was, leerden ze zichzelf van jongs af aan het verlangen naar het eeuwige leven te onderdrukken, of ze gebruikten het voor surrogaatdoelen. Mensen willen eeuwig leven, dus componeren ze een ‘onsterfelijke’ symfonie, ze streven naar ‘eeuwige roem’ in een of andere oorlog of offeren zichzelf op zodat hun ziel ‘eeuwige gelukzaligheid in het paradijs’ zal genieten. Onze artistieke creativiteit, ons politieke engagement en onze religieuze vroomheid komen voor een groot deel voort uit angst voor de dood. Woody Allen, die een schitterende carrière heeft opgebouwd op de angst voor de dood, kreeg ooit de vraag of hij hoopte dat hij voor eeuwig zou voortleven op het filmdoek. Allen antwoordde: ‘Ik zou liever voortleven in mijn appartement.’ Waaraan hij nog toevoegde: ‘Ik wil niet onsterfelijk worden door mijn werk. Ik wil onsterfelijk worden door niet dood te gaan.’ Eeuwige roem, nationalistische herdenkingsceremonieën en dromen van het paradijs zijn erg armzalige substituten voor wat mensen als Allen echt kantoor huren den haag willen, namelijk niet doodgaan. Als mensen (met of zonder goede reden) eenmaal denken dat ze een serieuze kans hebben om aan de dood te ontsnappen, zal de wil om te leven weigeren de gammele kar vol kunst, ideologie en religie nog te trekken en vooruitdenderen als een lawine.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>